Baza wiedzy - skład i łamanie tekstu

PDF Drukuj Email

 

 

Abrewiatura

  1. Umowny pojedynczy znak pisarski o stałym znaczeniu zastępujący słowo lub frazę, który można stosować w ramach tekstu lub podobnej formy zapisu (zapis stenograficzny, nutowy itp.). Abrewiaturę stosuje się w celu zaoszczędzenia miejsca i czasu pisania. Przykłady abrewiatur to: %, $, §, ?, ?. Cechą obowiązującą abrewiatury (podobnie jak wszystkie inne znaki pisarskie) jest zawsze dostosowanie ich bieżącego wyglądu do ogólnych założeń graficznych konkretnego kroju pisma, oraz respektowanie przy użyciu abrewiatur zasad pisowni i typografii dla danego języka, w jakim jest pisany tekst. Dlatego też do abrewiatur nie można zaliczyć znaków o ustalonym wyglądzie, jak logo, znaki drogowe, symbole legendy map i planów, czy inne ustalone elementy graficzne systemów informacji wizualnej. Przeważająca większość abrewiatur tekstu pisanego jest pochodzenia anglojęzycznego, język polski nie wykształcił własnych abrewiatur.
  2. Przyjęty system skrótów (abrewiacji) w konkretnej publikacji specjalistycznej, szczególnie jeśli skróty te odbiegają od powszechnie stosowanych. W danej publikacji powinna być również zamieszczona tabela abrewiacji.

 

Accedit

Dwa lub więcej dzieła wydane drukiem we wspólnej oprawie introligatorskiej (czyli w postaci kartek objętych wspólną okładką), które są opracowane wydawniczo, a przez to wspólnie noszą cechy pojedynczego wydawnictwa samoistnego, i co za tym idzie, sa traktowane jako pojedyncza pozycja katalogowa.

 

Adiustacja

Adiustacja tekstu ? ręczne naniesienie na maszynopisach lub wydrukach dyspozycji dla osoby dokonującej składu i łamania tekstu. Dyspozycje te mają formę znaków korektorskich, dopisków tekstowych oraz ewentualnie innych potrzebnych oznaczeń.

 

Adobe InDesign

Program komputerowy służący do projektowania, łamania, składania i przygotowywania do druku materiałów poligraficznych ? szczególnie wydawnictw wielostronicowych i o skomplikowanej strukturze. Stworzony został od podstaw przez amerykańską korporację Adobe.

 

Afisz

Rodzaj wyrobu poligraficznego zaliczany do akcydensów informacyjnych. Druk jednostronny, raczej dużego formatu, o charakterze informacyjnym, propagandowym lub reklamowym, służący do umieszczania w stałych, publicznych miejscach (rozklejany, umieszczany w witrynach).

Akapit

Podstawowy sposób dzielenia łamu na rozpoznawalne wzrokiem mniejsze fragmenty w celu zwiększenia czytelności tekstu. Podstawowa jednostka logiczna dłuższego tekstu, składająca się z jednego lub wielu zdań stanowiących pewną całość treściową (myśl). Zadaniem akapitu jest wyraźne zaznaczenie nowej myśli w bieżącym wątku wypowiedzi.

Antykwa

Pismo humanistyczne ? bardzo obszerne pojęcie oznaczające kroje pisma opartego na alfabecie łacińskim, które w dzisiejszych czasach są dominującym typem krojów wśród pism drukarskich.

Apla

Jednolite tło w technikach graficznych, służące jako podkład pod tekst lub ilustracje.

Arkusz autorski

Jednostka obliczeniowa objętości materiału stosowana w wydawnictwie dla rozliczeń z autorem obejmująca wyłącznie materiał opracowany przez autora, czyli bez ilustracji obcych i bez materiału stworzonego lub nadzorowanego przez redakcję jak: wstęp, komentarze, recenzje, przedmowy, posłowia, dwójka lub czwórka tytułowa książki (i ew. inne strony metrykalne). Najczęściej innego autorstwa są również takie rzeczy jak: indeksy, spis treści, oraz szata graficzna publikacji. Do arkusza autorskiego nie zalicza się powtórzeń oraz znaczących objętościowo cytatów. Arkusz autorski (tak samo, jak arkusz wydawniczy) wynosi:

  • 40000 znaków typograficznych (ze spacjami) prozy,
  • lub 700 linijek poezji,
  • lub 800 wierszy obliczeniowych (po 50 znaków),
  •  lub 3000 cm2 powierzchni ilustracji (także zapisu nutowego, wzorów matematycznch, chemicznych..., diagramów)

Arkusz drukarski

Fizyczna jednostka objętości druków, lub form drukowych podstawowego koloru, stosowana przez poligrafów. Odpowiada ona jednostronnie zadrukowanemu arkuszowi papieru formatu większego od B2 ale mniejszemu od B1 (co odpowiada np. ośmiu stronom końcowego wyrobu formatu A4, szesnastu stronom formatu A5 itd.). W przypadku druku dwustronnego arkusz drukarski odpowiada połowie powierzchni arkusza zadrukowanego tylko z jednej strony.

Arkusz wydawniczy

Jednostka obliczeniowa stosowana w wydawnictwie w celu określenia objętości zawartości treściowej (tekstowej i graficznej) publikacji. Wchodzi w to zarówno wkład autora (lub tłumacza) czyli tzw. arkusz autorski, jak i cały pozostały materiał stworzony lub nadzorowany przez redakcję, o ile nie pochodzi od autora (wstęp, komentarze, recenzje, przedmowy, posłowia, motta, cytaty, indeksy, skorowidze, spis treści, bibliografie, tytuły i śródtytuły, przypisy, paginy, dwójka lub czwórka tytułowa książki (i ew. inne strony metrykalne), zawartość okładki i obwoluty, itp. Arkusz wydawniczy zliczany jest tak samo jak arkusz autorski.

 

Źródło: Wikipedia

 

Signs.pl - Portal polskiej reklamy wizualnej  Fotolia  Shutterstock